Dreumes Mama Persoonlijk

EEN BRIEF AAN VIEVE

Lieve Vieve,

Vandaag ben je anderhalf jaar oud. AN-DER-HALF! Hoe kan het dat de tijd zo voorbij is gevlogen? Anderhalf jaar geleden liep ik rond met een méga dikke buik. Ik was het met 41 weken meer dan zat en ik was zo benieuwd naar jou.

Op 13 augustus 2017 werd je eindelijk geboren. ’s Ochtends vroeg, ik weet nog goed dat het zo snel ging allemaal. Oma kwam gauw je broertje ophalen. Na een korte, maar toch best zware bevalling was jij daar. Dolgelukkig waren we! Maar we wisten ook niet goed wat ons te wachten stond. Twee kinderen in nog geen anderhalf jaar. Iedereen waarschuwde ons dat dat flink aanpoten zou worden. Little did we know…

1 maandje oud

De eerste maanden met jou waren zo makkelijk. Je was een tevreden baby. Je dronk goed, sliep overal, maar wel alleen als je op je buik mocht liggen. Je sliep ook zo snel door. Niet omdat wij dat perse wilden, maar omdat je dat zelf deed. Regelmatig probeerden we je wakker te maken voor nog een late voeding, maar jij tukte gewoon door. Je sliep, je dronk, je keek wat rond en viel weer in slaap. Dat waren zo’n beetje jouw dagen.

Al gauw merkten we: eigenwijs, dat ben je. Soms is het bloedirritant. Als het weer eens zo lang duurt voordat we ergens zijn, omdat jij zo nodig zelf wil lopen, een handje weigert. Of omdat je ZELF je jas aan wil doen, maar je dat natuurlijk nog lang niet kunt. Bovenal vind ik jouw eigengereidheid een mooie eigenschap. Je doet wat jij wil en op jouw manier. Je bent een doorzetter. Je blijft proberen om dingen op een bepaalde manier te doen. Of dat nou met speelgoed is, of op jouw wijze op de bank te klimmen. Je hebt een doel en daar ga je op af. Lukt het niet zoals je het eerst probeerde? Geeft niet, je past je iets aan en vaak lukt het dan alsnog.

Zo weet ik nog goed dat ik met mijn handen in mijn haar zat toen je de fles weigerde. Het einde van mijn bevallingsverlof kwam er aan, en jij weigerde die fles gewoon. En wat denk je.. Op het kinderdagverblijf dronk je wel. Thuis oefenden we weer verder, maar nee hoor, bij ons moest je hem niet. Toen je wat ouder was, en je ook yoghurt mocht eten, wilde je perse zelf je toetje eten. Het meeste belandde op je slab, in je haren of op de grond. Als papa of ik je wilde helpen werd je woest! Wat een temperament zat er toen al in. Tegenwoordig heb je wat water bij de wijn gedaan. Als ik het netjes aan je vraag mag ik je wel helpen. Maar alleen met het uitschrapen van het bakje hoor, want die lepel in je mond steken, dat doe je toch echt het liefste zelf.

In de anderhalf jaar dat jij in ons leven bent, hebben we wel geleerd dat we jou vooral je gang moeten laten gaan. Jij regelt het wel, het komt wel goed. Dat je zo goed weet wat je wil, is voor ons niet altijd makkelijk. Zeker de laatste tijd ben je een pittige tante. Je wordt een ware concurrente voor je broer. Zijn speelgoed is niet meer veilig, als we boven zijn klim je in zijn bed, als we beneden zijn klim je in zijn stoel. Voor hem is dat ook even wennen, zo’n uitgesproken miepje om hem heen. Zijn plek moet hij ineens delen met jou. En jullie karaktertjes, tja die botsen nog wel eens. Ondanks alles ben je wel heel erg gek op je grote broer. Je noemt hem regelmatig “sjusje” omdat Riv jou altijd zusje noemt.

Papa is jouw held!

Ik geniet er van als ik jou samen met papa zie. Ik ben zelf zo’n papa’s kindje en mijn eigen dochter is dat nu ook. Ik vind het prachtig om te zien en geniet daar mega van. Jullie knuffelen graag samen en hebben je eigen grapjes. Op dat moment besta ik gewoon even niet en gaat het alleen om jullie twee. Jouw schaterlach als hij jou laat schrikken, en jij die het vervolgens na probeert te doen. Je bent zo grappig Vieve, je hebt echt al humor, en dat op jouw leeftijd.

Ik betrap mezelf er op dat ik regelmatig in de toekomst zou willen kijken. Hoe zie je er uit als je ouder bent? Wat voor persoon zal je zijn? Is dit de basis van jouw persoonlijkheid, of zit er gewoon heel veel peuterpuberteit doorheen? Ik ben zo benieuwd. Tegelijkertijd dwing ik mezelf meer in het hier en nu te leven. Ik wil genieten van NU. Je bent maar één keer zo klein, dat komt niet meer terug. Bewust genieten van alle fasen die jij doorloopt.

Lieve Vieve, je bent mooi en prachtig zoals je bent. Niet alleen van buiten, maar nog veel meer ook van binnen. Ik heb van je genoten de afgelopen anderhalf jaar en des te meer kijk ik uit naar wat het leven ons samen gaat bieden. Ik ben er trots op dat ik jouw moeder mag zijn, dat ik voor jou mag zorgen en jou op mag laten groeien tot een mooie, lieve, zelfstandige en zelfverzekerde jonge vrouw.

Nooit had ik verwacht dat ik minstens net zo veel kon houden van een tweede kind, als van een eerste. Maar jij hebt mij bewezen dat dat écht zo is.

Lieve Vieve, jij bent mijn Vieveling ♥

Liefs, Mama

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge