Persoonlijk

HOE OOK JIJ IEMANDS LEVEN KUNT REDDEN ALS BURGERHULPVERLENER

Ik word wakker van het geluid van een SMS. Die krijg ik bijna nooit. Ik kijk met een slaperig hoofd. “Oproep reanimatie xxxxstraat”. Meteen sta ik op, trek wat kleren aan, zeg tegen Steef dat ik weg ben.

BHV

Bij mij op het werk zijn er een aantal mensen BHVer, waaronder ik. Ieder jaar geef ik me dus braaf op voor de herhaling van die cursus. Als dan de pleuris uitbreekt, weet ik in ieder geval -of zou ik moeten weten- wat ik moet doen.

Die BHV is meestal een gezellige bijeenkomst van bekende collega’s waarin we weer even een brandje leren blussen en het reanimeren opnieuw oefenen. Wij krijgen niet alleen het reanimeren voor volwassenen, maar ook voor baby’s en kinderen, omdat wij ook met kinderen te maken hebben. Dat vind ik niet alleen voor het werk prettig, maar ook voor mezelf. Mocht er wat met een van de kinderen gebeuren, dan weet ik hoe ik moet handelen.

BURGERHULPVERLENING

Het was tijdens mijn herhaling van de BHV, dat er tijdens het voorstelrondje gevraagd werd of iemand wel eens daadwerkelijk had moeten reanimeren. Iemand vertelde dat zij zich had aangemeld als burgerhulpverlener en in die functie wel eens was opgeroepen. Dat trok me, want als ik weet hoe ik moet reanimeren en ik kan er sneller zijn dan de hulpdiensten.. Waarom zou ik dan niet helpen?

Na de cursus zocht ik informatie op over burgerhulpverlener en besloot me maar gelijk aan te melden bij HartslagNu. Ze hebben een app en daarin kun je dan van alles aangeven over je beschikbaarheid, de manier waarop je opgeroepen wordt, en eventueel de locatie vanaf waar je al dan niet oproepbaar bent.

NIET STOREN?

Ik heb nog nooit van mijn leven écht gereanimeerd. Dus een tikkie nerveus was ik wel toen ik voor het eerst een oproep had gekregen. ‘s Nachts.. Die had ik dus gemist, want ‘s nachts staat mijn telefoon op niet storen. Een beetje schuldig voelde ik me wel, maarja, niets aan te doen.

Toen ik mijn FitBit Versa kocht, was ik dan ook blij verrast dat de FitBit de pushmeldingen van HartslagNu ook op het schermpje van het horloge kan laten zien. Ik heb mijn telefoon niet altijd bij me, maar zo hoef ik in principe geen oproepen te missen.

Je stelt zelf in of je alleen via de app, of ook via SMS opgeroepen wilt worden en tussen welke tijden. Ik word zowel via de app als SMS opgeroepen, omdat ik dan dus bijv. ook de melding op mijn FitBit binnen krijg. Qua tijden heb ik geen beperkingen ingevoerd. Mocht ik ‘s nachts wel een keer een melding krijgen waar ik heen kan dan zou ik het jammer vinden als ik die gemist heb. Krijg ik een melding, terwijl ik alleen thuis ben met de kinderen en dus niet weg kan, ja dan is dat heel vervelend, maar die kan ik ook moeilijk alleen thuis laten.

HOE GAAT DAT DAN, ALS JE WORDT OPGEROEPEN?

Inmiddels ben ik al een aantal keer opgeroepen. Soms is het maanden stil, en soms heb ik meerdere oproepen in 1 maand. Je krijgt het adres door, soms krijg je de melding om een AED te gaan halen op een bepaald adres, om dan vervolgens naar het adres van het slachtoffer te gaan. Ik heb van te voren uitgezocht waar de AED’s bij ons in de buurt hangen, omdat ik niet op het moment zelf verrast wil worden door het bericht en de locatie.

Andere oproepen zijn om direct naar het slachtoffer te gaan. Volgens mij krijg je die oproep als je het meest dichtbij bent, zodat er zo snel mogelijk gestart kan worden met reanimeren.

Ik ben nu 3x daadwerkelijk naar een slachtoffer gegaan, maar nog nooit heb ik echt hoeven reanimeren. Meestal waren de hulpdiensten er eerder dan ik en was mijn hulp al niet meer nodig, maar het is me ook een keer gebeurd dat ik het adres niet kon vinden. En dat nota bene in mijn eigen buurt. Iedere keer gierde de adrenaline door mijn lijf, want misschien was dit wel de allereerste keer dat ik moest gaan reanimeren. Zou ik nog wel weten hoe het moet? Hoe voelt dat, op een echt lijf in plaats van zo’n plastic pop? Zou ik het wel goed doen? Hoe lang kan ik het volhouden? Allemaal gedachten die door mijn hoofd zijn geschoten.

Ik heb ook met eigen ogen gezien dat je er nooit alleen voor staat. Je begint misschien alleen, maar daarna komt de hele batterij aan hulpdiensten. Ambulance, politie en brandweer. Je doet het niet alleen.

Ergens hoop ik dat ik het nooit hoef te doen, maar aan de andere kant hoop ik ook dat ik op een dag het verschil kan maken voor een ander. Een levensreddend verschil, door eerste hulp te verlenen.

WIL JIJ OOK LEVENS REDDEN?

Dit stuk is absoluut geen samenwerking met welke EHBO cursus of reanimatie organisatie dan ook. Het is vandaag de internationale dag van de eerste hulp en ik weet nog maar vrij kort van het bestaan van burgerhulpverlening af. Het leek mij een mooi moment voor bewustwording en misschien wel een mooi moment om in actie te komen.

De eerste 6 minuten zijn cruciaal. Als er in mijn straat wat gebeurd, kan ik er binnen 6 minuten zijn, de hulpdiensten meestal niet. Ook doe ik voor mijn werk ieder jaar een herhaling van de reanimatiecursus. Dat is verplicht om burgerhulpverlener te kunnen zijn of worden.

Ik hoop dat ik veel mensen bereik die nog niet van het bestaan van HartslagNu af wisten, en zich hopelijk misschien ook registreren als burgerhulpverlener. Vind je het te spannend? Dan is dat ook oké. Jij draagt vast op een andere manier je steentje bij.


Uitgelichte afbeelding via: rawpixel.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.