Baby Gezin Persoonlijk Zwangerschap

KOMT ER NOG EEN DERDE?

Een heel persoonlijke vraag, die mensen soms te pas en te onpas aan je stellen. “En.. komt er nog een derde?” Ik weet niet zo goed wat ik van die vraag moet vinden. Aan de ene kant vind ik dat je best mag vragen wat iemand zou willen qua gezinsleven, maar aan de andere kant is het ook zó none of your business.

Maargoed.. Komt er bij ons nog een derde? Ik stel mezelf maar de vraag. Sterker nog.. Ik heb hem mezelf de afgelopen periode heel vaak gesteld.

Mijn ideaalbeeld vroeger was altijd een gezin met drie kinderen. Waarom? Geen idee. Toen ik zwanger was van Riv was ik helemaal in de wolken. Het begin van mijn kinderwens, ons gezin. We waren mega gelukkig met zijn drietjes, maar ik wist al voordat Riv geboren was dat ik een tweede wilde.

Dat doet niets af aan de liefde voor Riv, want dat ik een tweede kindje wilde, maakt niet dat ik niet genoeg van hem houd ofzo. Ik voelde dat ik nog zoveel meer liefde te geven had en ik wilde gewoon heel graag een broertje of zusje voor Riv.

Ik was vrij snel na de geboorte van Riv weer zwanger. Riv was ruim 6 maanden toen wij er achter kwamen dat de volgende onderweg was. Een pittige periode met twee kleine kinderen. Ik schreef er al eens over, hoe dat nou is om een 2 under 2 moeder te zijn.

Doordat ik zo druk was met Riv, denderde ik door het dagelijks leven heen. En dus ook door mijn zwangerschap. Ik heb er veel minder bewust van genoten dan bij Riv. Dat vind ik achteraf wel eens jammer. Want stel dat dit de laatste zwangerschap was. Dan had ik te weinig herinneringen gemaakt.

VOLG JE JE HOOFD OF JE HART?

Zo’n keuze maak je met je verstand en met je gevoel. Allereerst je gevoel denk ik.. En daarna moet je je afvragen of het verstandig is.

In mijn hart zou ik best nog een derde kindje willen. Ik vind het zelf geweldig om een zus te hebben. Ik ben ook heel blij met mijn broers, maar kletsen met mijn zus is toch echt anders, zeker sinds we allebei moeder zijn. Het lijkt me zo leuk voor Riv of Vieve om nog een broertje of zusje erbij te hebben.

Ik zou zelf ook gewoon nog graag een keer zwanger willen zijn. Tot een week of 30 dan, daarna was ik er wel klaar mee. En bevallen, dat zou ik ook nog wel eens willen doen. Dat vond ik niet erg, maar juist een hele mooie ervaring. Ik zou alles nog bewuster mee willen maken. Bewust de laatste keer. Dan spookt er wel eens door mijn hoofd: “Wil je dan echt nog een kind, of wil je nog een keer de ervaring meemaken?”

Mijn verstand zegt me wel eens dat het goed is zo. We hebben 2 heerlijke en gezonde kinderen. Een derde erbij maakt alles nog drukker. En stel dat het kindje niet helemaal gezond is? Dan wordt ons ‘perfecte gezinsleven’ compleet overhoop geschopt.

Oppas vinden voor 1 kind is prima te doen, voor 2 wordt het soms al meer een uitdaging. Hoe is dat met 3 kinderen? We vinden het zo heerlijk dat de kinderen zelfstandiger zijn, we niet meer ellendig veel luiers hebben. Een baby zou dat allemaal weer in de war schoppen. Weer slapeloze nachten (al duurde dat bij ons beide keren niet heel lang), weer al die flesjes geven.. Daar hebben we dan weer geen zin in.

JE BENT NIET ALLEEN

De keuze om voor een kindje te gaan maak je in de meeste gevallen niet alleen. Als je een gezonde relatie hebt dan. Wij waren het er sowieso over eens dat we graag twee kinderen wilden. Steef riep nog wel eens dat hij een derde zou willen, maar kwam daar ook weer van terug. Hij is er al uit. Er komt geen derde. En laat ik hem nou net nodig hebben om dat derde kindje te creëren. Dat speelt dus ook mee in de beslissing om wel of niet voor een derde kindje te gaan.

38 weken. Bolle buik, bolle toet!

Ook het feit dat we dus al twee gezonde kinderen hebben speelt mee. Ook in die zin zijn we niet alleen. Als er een derde kindje zou komen, betekent dat minder tijd voor Riv en Vieve. Aan de andere kant, Riv gaat volgend jaar naar school, Vieve is inmiddels ook alweer 2. Ik wil geen groot gat tussen Vieve en een eventueel derde kind, maar we zijn er nu gewoon nog niet over uit wat we willen. Wat ik wel weet, is dat het nu niet de juiste tijd is, voor mezelf om nog een kindje te willen.

Ik heb 2 zwangerschappen vlot achter elkaar gehad, 2 kleine kinderen in rap tempo groot zien groeien en vind het nu wel weer even tijd voor mezelf. Ik heb dingen on hold gezet, omdat ik moeder werd. Nu wil ik weer door. Ik wil mijn eigen leven niet weer op de 2e plek zetten voor een zwangerschap en baby. Is dat egoïstisch? Misschien wel. Of is dat realistisch en kies ik daardoor voor het beste voor mij en mijn gezin?

WEEGSCHAAL

Als ik dit zo schrijf dan besef ik me dat ik het eigenlijk wel weet. Als ik dit vraagstuk op de weegschaal zou leggen, dan weet ik welke argumenten zwaarder wegen. Ja, ik zou best graag nóg een kindje willen. Nog een keer een zwangerschap en bevalling willen ervaren. Maar ik mag ook dankbaar zijn voor dat wat ik heb en hoe ons leven er uit ziet. We hebben twee prachtige kinderen, zijn allemaal gezond en gelukkig. Het is goed zoals het nu is. We leven het leven dat we willen, op volle kracht vooruit.

Maar zeg nooit nooit. Dat het voor nu goed is, betekent niet dat dat voor altijd zo zal blijven. Al ben ik ook realistisch en weet ik dat ik toch ooit een definitieve knoop door moet hakken.. Of moet laten leggen 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.